เคยไปแสดงความคิดเห็นในบล็อกของขวัญใน learner.in.th เรื่อง ภิกษุสันดานกา : หมิ่นศาสนาหรือว่าสื่อสะท้อนความจริง รู้สึกตัวเองตอบได้ยาวดี ปกติไม่เคยตอบอะไรยาวๆ ซักเท่าไหร่ ขออนุญาติ ขวัญมาแปะไว้ที่นี่หน่อยละกัน
ผมว่าเราต้องแยกประเด็นกันให้ชัดเจน ไม่นั้นล่ะก็ต้องเถียงกันตายเลย
ประเด็นแรก : เรื่องของภาพ
ผมมองว่าศิลปะและวรรณกรรมคือการสะท้อนและกระตุ้นเตือนสังคมในรูปแบบหนึ่ง ผมมองว่าภาพนี้สะท้อนภาพส่วนหนึ่งของพระสงฆ์ในไทยได้เป็นอย่างดี (ผมย้ำว่าส่วนหนึ่งนะครับ ไม่ใช่ทั้งหมด)
ประเด็นที่สอง : เรื่องการแสดงออกของพระสงฆ์
ถ้าผมเป็นพระสงฆ์ หรือเป็นคนที่ออกมาต่อต้าน สิ่งที่ผมจะทำอย่างแรกก็คือ ยอมรับว่าสิ่งที่เค้าวาดมามีส่วนจริง (ผมจะประท้วงอย่างรุนแรงถ้าเค้าวาดในสิ่งที่ไม่จริง) ผมจะไม่ประณามคนวาด,ผมจะไม่บอกคณะกรรมการให้ยึดรางวัล แต่ที่ผมจะทำก็คือ อธิบายกับสังคม ให้รับรู้ว่าสิ่งที่ศิลปินสะท้อนออกมาคือความจริงส่วนหนึ่ง แต่ไม่ใช่ว่าพระสงฆ์ทั้งหมดจะต้องเป็นอย่างนั้น
ประเด็นสุดท้าย : เรื่องความรักไม่รักในศาสนา
เรื่อง นี้เป็นเรื่องที่พูดยากและละเอียดอ่อนเป็นอย่างยิ่ง ผมว่าคนที่เห็นด้วยกับภาพ หลายคนก็เป็นคนพุทธ แล้วก็ไม่ใช่เพียงแต่เป็นพุทธในทะเบียนบ้านด้วย แต่มุมมองเรื่องความเป็น ชาวพุทธ ของหลายๆคนอาจจะไม่เหมือนกัน หลายคนบอกว่าการทำบุญตักบาตร เข้าวัดฟังธรรม ต่อต้านใครก็ตามที่พูดถึงศาสนาในทางไม่ดี (แม้ว่าจะมีส่วนจริง) นั่นคือชาวพุทธ
ผมขอยกตัวอย่างที่ Extremeหน่อย เพื่อจะเห็นภาพได้ชัด (อาจจะแรงไปบ้าง)
ตา มีีเป็นคนใจบุญ เข้าวัด ฟังธรรม ตักบาตรทุกเช้า ตามีไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับภาพวาดนี้ แต่เบื้องหลังของตามีที่หลายคนอ่าจจะไม่รู้ก็คือ ตอนกลางคืนตามีกลายร่างเป็นโจร เที่ยวปล้นไปทั่ว ผมถามว่า คนอย่างตามีถือว่าเป็นชาวพุทธหรือไม่?
ตานาไม่เคยเข้าวัด ไม่เคยฟังธรรม ตานามองภาพนี้แล้วสนับสนุน แต่ถึงตานาจะไม่เคยทำบุญ ตักบาตร ฟังธรรม หรือปกป้องพระพุทธศาสนา แต่ตานาก็ไม่เคยทำความเดือดร้อนให้ใคร ไม่เคยเบียดเบียนใคร ช่วยเหลือสังคมตามโอกาส ผมถามว่า คนอย่างตานา ถือเป็นชาวพุทธหรือไม่ ?
