void function

เปรียบเธอนั้นดั่ง C++ Function

ป้อน integer return void

ป้อน double return void

ป้อน float return void

ป้อน char return void

เฮ้อๆ ป้อนอะไรก็ return void

 

เดี๋ยวก็เปลี่ยนไปป้อนFunction อื่นซะหรอก แล้วจะรู้สึก

ป.ล.หรือเราจะศึกษาคุณสมบัติของFuntionไม่ดีพอ

Love you is a disease

ลองอ่านประโยคนี้กันดู

Love you is a disease.Nothing more than disease and I will find a cure

แปลเป็นไทยได้ว่า

รักเธอเปรียเหมือนโรค, ไม่มีอะไรมากไปกว่าโรคอย่างหนึ่ง และ ฉัน (ผม) ต้องหาวิธีรักษาโรคอันนี้

แล้วผมจะหาวิธีรักษาโรคนี้ได้มั๊ยเนี่ย พยายามรักษามา6ปีแล้ว เห็นยังรักษาไม่ได้ซักที สงสัยความรักต่อเธอคนนี้คงเป็นโรคร้ายแรงจริงๆ

ป.ล. ได้รับแรงบันดาลใจและดัดแปลงประโยค จาก เรื่อง The Fountain ครับ

Best

ญ – ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่เลือกคุณ

ช – (ยิ้ม) ขอบคุณมาก

ญ – คุณขอบคุณฉันทำไม

ช – เพราะอย่างน้อยคุณก็ตัดสินใจ

ญ – คุณไม่เสียใจหรือ

ช – เสียใจสิ แต่ถ้าเราได้สิ ่งที่ดีที่สุด แม้มันจะแย่ แต่เราก็ยังควรดีใจที่มันดีที่สุดไม่ใช่หรือ

ป.ล1.สำหรับคุณผู้หญิงนะครับ ถ้ามีผู้ชายมาชอบก็รีบๆบอกอย่างในตัวอย่างก็ดีนะครับ อย่าเลี้ยงเอาไว้ดูเล่นเลย มันบาป ^_^

ป.ล2. ต้นฉบับมาจาก บล็อกของพี่ ลิ่ว นะครับ

“ชีวิต กับ วินโดวส์”

“ชีวิต กับ วินโดวส์”
(บ่นกับตัวเอง)
ต้องลงวินโดวส์ใหม่อีกแล้ว!
โดนไวรัสอีกแล้ว!
เฮ้อ! เซ็งสุดๆ
ลงแต่ละทีก็เสียเวลาไม่ใช่น้อยๆ
เพราะต้องลงโปรแกรมใหม่ทั้งหมด
จัดระบบการทำงาน
ตั้งค่าทุกอย่างใหม่หมด
แต่โชคดีที่ครั้งนี้ไม่มีข้อมูลสูญหาย
เคยทำ ‘ข้อมูล’ หายไปด้วยความอ่อนด้อยเรื่องคอมพ์
ดันเก็บ ‘ข้อมูล’ ไว้ในไดรฟ์ซี
ไดรฟ์เดียวกับวินโดวส์
พอโดนไวรัส ต้องลบวินโดวส์
‘ข้อมูล’ พวกนั้นก็เลยถูกลบไปด้วย!
ลบทิ้งไปแบบไม่มีวันที่จะตามล่ากลับคืนมาได้
หายไปตลอดกาล
หลังจากนั้นถึงได้เรียนรู้ว่า
เราสามารถลบวินโดวส์ทิ้งไป
แต่เก็บสิ่งที่เคยทำร่วมกับวินโดวส์เก่านั้นไว้ได้
ด้วยวิธีแยกไดรฟ์ในการเก็บ
นับแต่นั้นก็เริ่มดูแล ‘ข้อมูลสำคัญ’ ของตัวเองให้ดี
เก็บไว้ให้ไกลจากไวรัส
เก็บไว้คนละไดรฟ์กับวินโดวส์
คราวนี้ถ้ามีไวรัสเข้ามาทาง ‘หน้าต่าง’
ก็พร้อมที่จะจัดการกำจัดมันไปพร้อมๆ กับหน้าต่างบานนั้น
แล้วติดตั้งหน้าต่างบานใหม่
เพื่อเปิดอ้ารอไวรัสตัวใหม่เข้ามา
แล้วก็เปลี่ยนทิ้ง แล้วก็เปิดอ้า แล้วก็เปลี่ยนทิ้ง
น่าเบื่อ แต่ก็ต้องทำ
โลกนอกหน้าต่างมีสิ่งดีๆ รออยู่ ต้องเปิดออกไปรับเข้ามา
แต่ก็อย่างว่า ก็ต้องยอมเสี่ยงที่จะรับเชื้อร้ายติดไม้ติดมือกลับมาด้วย
ถ้าจะเปรียบไป ฮาร์ดดิสก์ก็ใกล้เคียงกับสมอง
โปรแกรมและข้อมูลทั้งหลายก็คล้ายๆ ความทรงจำ
ข้อมูลที่ไม่สำคัญเราก็เลือกลบมันทิ้งไป
ข้อมูลสำคัญก็เก็บไว้ลึกๆ (ป้องกันคนมาแอบเปิดดูเล่น)
บางครั้ง กระบวนการ ‘การลบ’ ของสมอง
ก็ทำงานคล้ายคอมพิวเตอร์ ที่มี Recycle Bin
เผลอลบทิ้งไป แต่เปลี่ยนใจ ก็ Restore กลับคืนมาได้
แต่บางที เราก็อยากลบข้อมูลบางอย่างทิ้งไปแบบถาวร
แต่ขอโทษ ลบไม่หมดหรอก!
คอมพ์กับสมองอาจต่างกันตรงนี้
ต่างกันตรงที่ไอ้เรื่องที่อยากลบทิ้งไป มันมักจะติดแน่นคงทน
แต่ไอ้เรื่องที่อยากเก็บเอาไว้ มันกลับหายไปซะเฉยๆ
ใช่-เราเลือก ’save’ เลือก ‘delete’ ความทรงจำไม่ได้หรอก
สมองจะสั่งการเองโดยอัตโนมัติ
ไวรัสร้ายที่เข้ามาในสมองจึงไม่ได้กำจัดง่ายๆ เหมือนในคอมพ์
ที่ลงวินโดวส์ใหม่ แล้วไวรัสก็หายไป
แต่กลับต้องใช้วิธี ‘น้ำดีไล่น้ำเสีย’
เติมความทรงจำดีๆ มาผลักมาไล่ความทรงจำร้ายๆ ให้หายไป
ฮาร์ดดิสก์มีความจุจำกัด สมองคนเราก็มีพื้นที่จำกัดในการจำ
ถ้าเราจำเรื่องดีไว้มาก เรื่องร้ายก็จะน้อยลง
แต่ก็นั่นแหละ เราเลือกจำได้ด้วยหรือ?
หากเปรียบฮาร์ดดิสก์เป็นสมอง
โปรแกรมวินโดวส์ที่มีโปรแกรม Internet Explorer
ก็เหมือน ‘หน้าต่าง’ ที่จะเปิดออกไปสู่โลกใบกว้าง
โลกใบกว้างที่มีทั้งสิ่งดีและสิ่งร้าย
มีทั้งข้อมูลดีๆ ที่ควรเก็บมาเป็นความทรงจำ
แต่ก็แน่นอน-ต้องยอมเสี่ยงที่จะมีไวรัสร้ายติดเข้าสมองมาด้วย
โชคร้าย ที่สมองไม่มีโปรแกรม ‘แอนตี้ไวรัส’
จึงยากที่จะป้องกัน
แถมบางครั้งก็ดูไม่ออก
ตอนแรกก็ดีๆ อยู่ เวลาผ่านไปดันกลายร่างเป็นไวรัสไปซะได้
ไวรัสความทรงจำก็ฤทธิ์ร้ายไม่แพ้ไวรัสคอมพิวเตอร์
ดีไม่ดีจะร้ายกว่าด้วยซ้ำไป
เพราะเมื่อไหร่ที่มันเริ่มเข้ามาในสมอง
มันจะเริ่มกัดกิน ยึด+กลืนพื้นที่ส่วนความทรงจำดีๆ
แถมยังทำให้ระบบความคิดรวน
ประมวลอะไรออกมาเป็นแง่ร้ายไปเสียหมด
ก็เหมือนกับคอมพ์
ยิ่งกำจัดไวรัสในสมองออกไปไวเท่าไหร่
ระบบชีวิต ความคิด และจิตใจก็จะกลับคืนสู่
สภาวะทำงานปกติได้ไวเท่านั้น
ยิ่งทิ้งไว้นานยิ่งแย่
ข้อมูลดีๆ จะถูกกลืนหายไปหมด
ถึงร้ายแต่ก็ต้องเสี่ยง
เพราะหากไม่เปิด ‘หน้าต่าง’ ออกไปหาโลกภายนอก
ก็คงไม่มีโอกาสได้เจออะไรดีๆ ที่มีอยู่ในโลกใบนั้น
หากไม่เปิด ‘หน้าต่าง’ ของห้องสี่ห้องใต้นมข้างซ้าย
ก็คงไม่มีโอกาสได้เจอคนใหม่ๆ ที่จะมาสร้าง
ความทรงจำ(ข้อมูล)ดีๆ ให้เก็บไว้และให้หยิบออกมาชื่นชม
ถึงจะกลัวไวรัส เบื่อที่ต้องลงวินโดวส์ใหม่
แต่ก็ต้องเปิดออกไปหาโลกใบนั้น
ทุกคนก็คงโดนไวรัสกันมาแล้วทั้งนั้นล่ะมั้ง
ถ้าโดน ก็ลงวินโดวส์ใหม่ เริ่มกันใหม่อีกที
ไม่รู้เหมือนกันว่า ชีวิตนี้ต้องทำแบบนี้กี่ครั้ง?
เราอาจเกิดมาเพื่อหาวินโดวส์ที่ช่วยป้องกันเราจากไวรัสก็ได้
วินโดวส์ที่เชื่อใจได้ ว่าจะไม่ปล่อยให้ไวรัสเข้ามาทำร้ายสมองของเรา
แต่ระหว่างที่กำลังคลำหา ‘วินโดวส์’ ที่ว่า
อาจมีสิ่งสำคัญหนึ่งอย่างที่เราต้องทำและจำไว้ให้ดี
เราควรจะเก็บ ‘ข้อมูลสำคัญ’ ไว้ในที่ที่ปลอดภัย
เก็บไว้คนละไดรฟ์กับวินโดวส์
เพราะหากวันหนึ่งเกิดโชคร้าย
วินโดวส์ตัวนั้นดันปล่อยให้ไวรัสเข้ามาทำลายสมอง
และเราต้องจัดการกับมัน
อย่างน้อย ‘ข้อมูลสำคัญ’ ก็ยังอยู่ครบ.

ป.ล. เอามาจากน้องรหัสสมัยมัธยม